Waferhandgreepsystemen: Nauwkeurige hanteringshandleiding

Waferhandlingsystemen verplaatsen halfgeleiderwafers tussen dragers, uitlijners, procesapparatuur, inspectiestations en vacuümmodules, waarbij nauwkeurige positionering wordt gewaarborgd en vervuiling of fysieke schade tot een minimum wordt beperkt. Omdat wafers dun, kwetsbaar en steeds waardevoller worden naarmate ze verder in het productieproces komen, kan zelfs een kleine handlingfout leiden tot randschade, deeltjes, verkeerde uitlijning of productieverlies.

Deze handleiding legt uit hoe waferhandlingsystemen werken, hoe waferhandlingrobots en eindeffectoren geautomatiseerde overdracht ondersteunen en wat de verschillen zijn tussen vacuümcontact- en randgrijpmethoden. Ook komen uitlijning, trillingen, reinheid, precisiecomponentenproductie, inspectie en de technische factoren die bepalend zijn voor de betrouwbare waferhandling aan bod.

Ontvang een gratis offerte

Wat is een waferhandvatsysteem?

Een waferhandlingsysteem is een geautomatiseerd mechanisme dat halfgeleiderwafers oppakt, ondersteunt, positioneert, transporteert en terugbrengt tussen dragers en procesapparatuur. Een compleet systeem kan laadpoorten, waferhandlingrobots, uitlijners, eindeffectoren, sensoren, laadsluizen en besturingssoftware omvatten die samenwerken om wafers nauwkeurig te verplaatsen en tegelijkertijd de verspreiding van deeltjes, trillingen en onnodig contact te beperken.Dimensionale inspectie van een precisiecomponent voor apparatuur voor het hanteren van halfgeleiderwafels

Wat doet een waferhandler?

Een waferhandler voert gecontroleerde bewegingen van wafers uit tussen verschillende stations in halfgeleiderapparatuur.

Afhankelijk van het systeem kan het een wafer uit een FOUP of cassette halen, naar een uitlijner verplaatsen, naar een procesapparaat overbrengen en later terugplaatsen in de toegewezen dragersleuf.

De robot werkt niet zelfstandig. Zijn beweging moet worden gecoördineerd met sensoren die de aanwezigheid van de wafer detecteren, kaartgegevens, uitlijningsinformatie, de status van de laadpoort en de eindeffector die de wafer fysiek ondersteunt.

Waarom vereist de verwerking van wafers een hoge mate van precisie?

De wafers moeten bij elk station in de juiste positie, hoogte en oriëntatie aankomen.

Kleine positioneringsfouten kunnen de werking van proceshouders, uitlijners, dragers of transferinterfaces verstoren. Overmatige trillingen kunnen er ook voor zorgen dat de wafer verschuift of dat de stabilisatietijd vóór de volgende processtap langer wordt.

Manufacturing Compass beschrijft wafertransfer als een proces waarbij de robot contact, trillingen en deeltjes moet beperken tijdens het verplaatsen van de wafer van de drager naar de volgende verwerkingslaag.

Waar wordt waferhandling gebruikt in de halfgeleiderproductie?

Waferhandling wordt gebruikt in alle front-end-, inspectie-, sorteer-, transport-, coating-, reinigings- en andere geautomatiseerde halfgeleiderprocessen.

Waferhandlers die werken onder atmosferische druk bevinden zich doorgaans tussen FOUP's, uitlijners en procesapparatuur. Vacuümrobots werken na de sluizen en verplaatsen wafers tussen vacuümkamers zonder ze terug te brengen naar atmosferische druk.

Wafersorteerders worden ook gebruikt vóór inspectie, na processtappen, bij kwaliteitscontroleposten en tussen apparatuur met verschillende dragerstandaarden.

Hoe werkt een waferhandlingsysteem?

Een typische waferverwerkingssequentie volgt een gecontroleerd pad van het laden van de drager tot het in kaart brengen, oppakken, uitlijnen, overdragen van de procesapparatuur en retour. Elke fase moet de positie van de wafer en de systeemstatus bevestigen voordat de volgende beweging begint, omdat een overdrachtsfout zowel de wafer als de daaropvolgende apparatuur kan beïnvloeden.

FOUP en lading van de vervoerder

Het proces begint doorgaans wanneer een FOUP of waferdrager een laadpoort bereikt.

De laadpoort beveiligt de drager en controleert of deze correct is geplaatst voordat de gecontroleerde interface wordt geopend.

Voor wafersystemen van 300 mm biedt de FOUP een gesloten transportomgeving die de wafers beschermt tijdens het transport tussen apparatuur.

Wafermapping en -identificatie

Voordat de wafers worden overgebracht, bepaalt het systeem welke dragersleuven bezet zijn.

Wafermapping helpt bij het identificeren van ontbrekende wafers, dubbel geladen posities en slotinformatie voordat de robotbeweging begint. Sommige systemen gebruiken ook OCR of lasergebaseerde identificatie om individuele wafers te volgen. Fortrend beschouwt wafermapping en ID-lezing als kernfuncties van geautomatiseerde wafersorteersystemen.

Betrouwbare mapping voorkomt dat de robot een lege sleuf binnenrijdt of wafers op de verkeerde manier probeert te pakken.

Wafers selecteren en overbrengen

Nadat de gewenste wafer is geïdentificeerd, beweegt de waferhandlerrobot zijn eindeffector in de drager.

De eindeffector ondersteunt of grijpt de wafer vast voordat deze wordt teruggetrokken. De robot volgt vervolgens een geprogrammeerd bewegingspad naar het volgende station.

Tijdens deze fase moeten acceleratie en deceleratie gecontroleerd worden, zodat de wafer stabiel blijft en de vereiste doorvoer behouden blijft.

Waferuitlijning en -oriëntatie

Voordat de wafer in veel procesmachines kan worden geplaatst, moet deze gecentreerd en gedraaid worden.

De uitlijner identificeert het middelpunt van de wafer en de oriëntatie van de inkeping of het vlak, zodat het volgende station de wafer in de juiste positie ontvangt. Manufacturing Compass plaatst de uitlijning direct vóór de overdrachtsfase in een typische FOUP-naar-tool-sequentie.

Een correcte uitlijning verbetert de herhaalbaarheid bij latere verwerking en vermindert de hoeveelheid correctie die nodig is voor de daaropvolgende apparatuur.

Overdracht aan het procesgereedschap of de laadsluis

Na de uitlijning wordt de wafer naar een atmosferisch verwerkingsstation of naar een sluis getransporteerd.

Een sluis scheidt de atmosferische transportomgeving van de vacuümzijde van de apparatuur. Zodra de juiste drukcondities zijn bereikt, kan een vacuümrobot de wafer tussen de proceskamers verplaatsen.

Festo demonstreert deze overgang met behulp van een overdrachtsklep en een vacuümkamer, waarbij de wafer gecontroleerd beweegt om trillingen en de vorming van deeltjes te minimaliseren.

Waferretour en -tracering

Na de verwerking wordt de wafer teruggestuurd naar de juiste drager of de toegewezen bestemming.

De besturingssoftware registreert informatie over de opslaglocaties, de wafergeschiedenis, de processtatus en eventuele overdrachtsfouten. Deze traceerbaarheid is met name belangrijk wanneer wafers worden gesorteerd, omgeleid of tussen meerdere stations worden verplaatst.

Geautomatiseerde wafer-sorteermachines kunnen ook gebruikmaken van mapping- en ID-gegevens om de verwerkingsgeschiedenis en de traceerbaarheid van batches bij te houden.

Uit welke componenten bestaat een waferhandlingsysteem?

Een compleet waferhandlingsysteem combineert mechanische transportapparatuur, sensoren, uitlijning, omgevingscontrole en software. De belangrijkste componenten zijn laadpoorten, dragers, waferhandlingrobots, uitlijners, eindeffectoren, laadsluizen, vacuümtransportmodules en sensoren die de waferpositie en de status van de apparatuur controleren.

Laadpoorten en waferdragers

De laadpoorten vormen de gecontroleerde interface tussen de waferdrager en de halfgeleiderapparatuur.

Ze positioneren de drager, bedienen de deur, ondersteunen de kaartweergave en coördineren de toegang met de robot.

De drager beschermt de wafers buiten het apparaat en zorgt voor een georganiseerde sleufstructuur voor geautomatiseerde overdracht.

Waferhandlerrobots

Een waferhandlerrobot voert de geprogrammeerde beweging uit die nodig is om wafers tussen stations te verplaatsen.

Robotconfiguraties variëren afhankelijk van de architectuur van de apparatuur, de afgelegde afstand, de beschikbare ruimte, de werking in een atmosferische omgeving of vacuüm, en de vereiste doorvoer.

De mechanische arm, het servosysteem, de eindeffector en de sensoren moeten als één gecoördineerd geheel functioneren.

Wafer-uitlijners en -sorteerders

Uitlijners bepalen het middelpunt en de rotatieoriëntatie van de wafer.

Sorteermachines voeren bredere functies uit, zoals het overbrengen van gegevens van cassette naar cassette, het uitlezen van ID's, het in kaart brengen, uitlijnen, omdraaien of het herschikken van wafers volgens een vast recept.

Deze systemen zijn belangrijk wanneer wafers georganiseerd, gevolgd of voorbereid moeten worden vóór inspectie en verwerking.

Waferhandling-eindeffectoren

De waferhandling-eindeffector is het robotonderdeel dat de wafer direct ondersteunt of vasthoudt.

Het ontwerp bepaalt waar de wafer contact maakt, hoe de houdkracht wordt gegenereerd en hoe efficiënt de robot zich door krappe ruimtes kan bewegen.

Fortrend noemt vacuümcontact en randgrijping als twee veelgebruikte methoden voor het gebruik van de eindeffector.

Sluizen en vacuümtransfermodules

Dankzij sluissystemen kunnen wafers tussen atmosferische druk en vacuüm worden verplaatst zonder dat het complete processysteem hoeft te worden ontlucht.

Vervolgens gebruikt een vacuümtransfermodule een vacuümgeschikte robot om wafers tussen proceskamers te verplaatsen.

Deze scheiding is belangrijk omdat EFEM-verwerking in de atmosfeer en vacuümtransport onder verschillende omgevings- en materiaaleisen plaatsvinden.

Sensoren, kaart- en besturingssystemen

Sensoren controleren de aanwezigheid van de wafer, de positie van de drager, de positie van de robot, de drukconditie en de overdrachtsstatus.

Mappingsystemen identificeren de toestand van de wafersleuven, terwijl uitlijners en ID-lezers positie- en volggegevens leveren.

Software coördineert deze signalen zodat mechanische beweging alleen plaatsvindt wanneer de volgende overdrachtsstap veilig is.

Welke methoden voor het hanteren van wafers worden doorgaans gebruikt?

De twee meest voorkomende methoden voor het vasthouden van wafers zijn vacuümcontact en randgrijpen. Bij vacuümcontact wordt een drukverschil gebruikt om de wafer tegen gedefinieerde contactvlakken te houden, terwijl bij randgrijpen de wafer mechanisch rondom de omtrek wordt ondersteund. De juiste methode hangt af van de wafergeometrie, de reinheidseisen, de robotdynamiek en de architectuur van de apparatuur.Waferhandlingrobot-eindeffector gebruikt voor nauwkeurige overdracht van halfgeleiderwafers.

Vacuümcontactbehandeling

Bij vacuümcontacthantering wordt een lagere druk tussen de wafer en de eindeffector gebruikt om een ​​houdkracht te creëren.

Vacuümpoorten of -kanalen kunnen over het contactoppervlak worden verdeeld om stabiele ondersteuning te bieden. Deze aanpak kan zorgen voor betrouwbare fixatie tijdens acceleratie, deceleratie en robotrotatie.

De belangrijkste beperking is het contact aan de achterzijde. Als het proces strenge eisen stelt aan de reinheid van de achterzijde van de wafer, moeten de contactlocatie en de oppervlaktekwaliteit nauwlettend worden gecontroleerd.

Randgreep

Bij het vastgrijpen aan de rand wordt de wafer aan de buitenkant vastgehouden in plaats van dat er zuigkracht over het hele oppervlak van de wafer wordt gebruikt.

Dit vermindert het contact met de achterkant van een oppervlak en kan nuttig zijn wanneer een schone oppervlakte van bijzonder belang is.

De grijpkracht moet echter zorgvuldig worden gecontroleerd. Een te hoge of ongelijkmatige belasting kan plaatselijke spanning veroorzaken, met name op dunne, fragiele, kromgetrokken of randgevoelige wafers.

Vacuümcontact versus randgrip

Vacuümcontact biedt stabiele actieve retentie en is zeer geschikt voor dynamische overdracht wanneer de vacuüminterface correct is ontworpen.

Door de randgrip wordt het contact met de achterzijde verminderd en is geen vacuümbron nodig, maar er ontstaat wel mechanisch contact aan de rand van de wafer.

Geen van beide methoden is per definitie beter. De keuze hangt af van de procesvereisten, niet van een algemene voorkeur.

Hoe de grootte en dikte van de wafer de methodekeuze beïnvloeden

Grotere wafers vereisen een zorgvuldige verdeling van de ondersteuning, omdat het buiggedrag verandert naarmate de diameter toeneemt.

Dunne wafers hebben een lagere stijfheid en vereisen mogelijk een meer verdeelde ondersteuning of een lagere grijpkracht.

Fortrend merkt op dat de grootte en dikte van de wafer direct van invloed zijn op het ontwerp van de eindeffector en de benodigde hanteringskracht.

Hoe de oppervlakteconditie en reinheid de methodekeuze beïnvloeden

Het toelaatbare contactoppervlak wordt vaak bepaald door de toestand van het waferoppervlak.

Als contact met de achterkant tot een minimum beperkt moet worden, kan een randgreep de voorkeur hebben. Als een stevige grip tijdens snelle bewegingen belangrijker is, kan een vacuümgreep voordelen bieden.

Beide methoden moeten nog worden geëvalueerd op de vorming van deeltjes en besmetting door contact.

Hoe wordt een waferhandling-eindeffector ontworpen?

Een grijper voor het hanteren van wafers moet de wafer stevig ondersteunen en tegelijkertijd licht, stijf, schoon en compatibel met de bewegingsvrijheid van de robot zijn. Contactgeometrie, vacuümkanalen, grijpkracht, materiaalkeuze en nauwkeurigheid van de structuren beïnvloeden allemaal de stabiliteit van de overdracht.

Wafercontact en ondersteuningsgeometrie

De geometrie van de ondersteuning bepaalt hoe krachten over de wafer worden verdeeld.

Vacuümsystemen maken gebruik van gedefinieerde contactvlakken, terwijl randgrijpsystemen de ondersteuning rond de omtrek concentreren.

De geometrie moet onnodig contact vermijden en tegelijkertijd voldoende ondersteuning bieden om beweging van de wafer tijdens de overdracht te voorkomen.

Vacuümpoorten en interne kanalen

Vacuümgrijpers vereisen poorten of interne kanalen die de zuigkracht naar de beoogde contactpunten verdelen.

Deze kanalen moeten open, schoon en vrij van bramen of bewerkingsresten zijn.

Een gebrekkig gecontroleerde interne geometrie kan leiden tot een ongelijkmatige zuigkracht of een verminderde vacuümrespons.

Randgrip, contact en krachtcontrole

Grijpmechanismen aan de rand vereisen nauwkeurige contactpunten en gecontroleerde bewegingen.

De grijpkracht moet sterk genoeg zijn om de wafer vast te houden, maar niet zo hoog dat er randspanning ontstaat.

Het mechanisme moet ook rekening houden met variaties in de dikte van de wafers tijdens de productie en met eventuele verwachte krommingen.

Gewicht, stijfheid en ontwerp met lage inertie

De eindeffector beweegt herhaaldelijk aan het uiteinde van de robotarm, waardoor onnodige massa de inertie vergroot.

Een lagere massa kan de acceleratie en het stabiliteitsgedrag verbeteren, maar een te grote gewichtsvermindering kan de stijfheid verminderen.

Dit leidt tot een afweging in het ontwerp tussen een lichtgewicht constructie, trillingsbestendigheid en mechanische stabiliteit.

Speling, uitlijning en robotintegratie

De eindeffector moet zonder botsingen in waferhouders, uitlijners, laadsluizen en processtations passen.

Randgrijpmechanismen vereisen voldoende ruimte rondom om de rand van de wafer te bereiken, terwijl vacuümconstructies de juiste ondersteuningshoogte moeten behouden.

Fortrend benadrukt dat eindeffectoren niet los kunnen worden gezien van robotkinematica, bewegingsbesturing, detectie, mapping, uitlijning en laadpoorten.

Wat bepaalt de nauwkeurigheid en stabiliteit van de waferhantering?

De nauwkeurigheid van de waferhantering is afhankelijk van de positionering van de robot, de geometrie van de eindeffector, de centrering van de wafer, de overdrachtshoogte, trillingen, versnelling en de conditie van de wafer. Een betrouwbare overdracht vereist herhaalbare mechanische relaties tussen de drager, de robot, de uitlijner en het bestemmingsstation.

Positioneringsnauwkeurigheid en herhaalbaarheid

De positioneringsnauwkeurigheid bepaalt hoe dicht de robot de gewenste locatie bereikt.

Herhaalbaarheid beschrijft hoe consistent het object bij herhaalde cycli naar dezelfde positie terugkeert.

Bij het overbrengen van wafers is herhaalbaarheid bijzonder belangrijk, omdat zelfs een kleine, terugkerende afwijking de invoer in de sleuf, de uitlijning of de overdracht van het procesgereedschap kan beïnvloeden.

Wafer centreren en oriënteren

De wafer moet gecentreerd worden voordat deze de verwerkingsapparatuur bereikt.

Uitlijners detecteren de middenpositie en de oriëntatie van de inkeping of het vlak, zodat de robot kan compenseren voor variaties in de belasting van de drager.

Dit vermindert de afhankelijkheid van de oorspronkelijke positie van de wafer in de FOUP of cassette.

Nauwkeurigheid van overdrachtshoogte en -beweging

De Z-hoogte van de wafer moet overeenkomen met die van het ontvangststation.

Als de overdracht te hoog of te laag is, kan de wafer in contact komen met geleiders, pinnen, spankoppen of andere hardware.

Mechanische toleranties in robotarmen, eindeffectoren, bevestigingen en ontvangende armaturen dragen daarom bij aan de algehele nauwkeurigheid van de overdracht.

Trilling, versnelling en insteltijd

Hoge acceleratie verbetert de doorvoer, maar verhoogt de dynamische belasting.

Een flexibele grijper kan na het stoppen van de robot trillen, waardoor het systeem moet wachten voordat de volgende bewerking begint.

Festo legt specifiek de nadruk op trillingsarme overdracht en gecontroleerde waferpositionering bij vacuümprocesapplicaties.

Dunne, fragiele en vervormde wafers hanteren

Dunne en vervormde wafers vereisen extra ondersteuning omdat ze minder stijf zijn dan standaard wafers.

De vacuümkracht mag geen ongewenste vervorming veroorzaken, terwijl de randgrijpkracht de omtrek niet te veel mag belasten.

De geometrie van de ondersteuning moet daarom aansluiten bij de toestand van de wafer, in plaats van ervan uit te gaan dat alle wafers zich op dezelfde manier gedragen.

Hoe worden reinheid en de beheersing van deeltjes gewaarborgd?

Een schone waferverwerking vereist het minimaliseren van onnodig contact, het controleren van de oppervlakteconditie van de eindeffectoren, het selecteren van cleanroom-compatibele materialen en het voorkomen dat deeltjes of resten in de overdrachtsomgeving terechtkomen. Reinheid moet zowel door het ontwerp van de componenten als door routineonderhoud worden gewaarborgd.

Het minimaliseren van wafercontact

Elk contactpunt vormt een potentieel risico op besmetting of beschadiging.

Hanteringssystemen maken daarom gebruik van gedefinieerde steunzones in plaats van ongecontroleerd contact met het oppervlak toe te staan.

Door de randen vast te pakken, kan contact met de achterkant worden verminderd, terwijl vacuümhantering het contact beperkt tot specifieke vacuümondersteuningsgebieden.

Oppervlaktekwaliteit van de eindeffector

De oppervlakken van de eindeffector moeten vrij zijn van bramen, scherpe randen, losse deeltjes en grove bewerkingssporen.

Contactpunten vereisen een consistente geometrie, zodat de wafer niet op geïsoleerde hoge punten rust.

De oppervlakteafwerking moet de reinheid verbeteren zonder de kritische contactafmetingen te veranderen.

Materialen die geschikt zijn voor cleanrooms

Bij de materiaalkeuze moet rekening worden gehouden met mechanische stabiliteit, lage deeltjesvorming, chemische compatibiliteit en de gebruiksomgeving.

Afhankelijk van het ontwerp kunnen aluminium, roestvrij staal, technische kunststoffen en andere materialen worden gebruikt.

Ook de onderdelen aan de vacuümzijde vereisen materialen, afdichtingen en smeermiddelen die compatibel zijn met de vereiste vacuüm- en verontreinigingslimieten.

Vacuümleidingen en reinheid van contactoppervlakken

De vacuümkanalen moeten vrij blijven van spanen, olie en ander vuil.

Verontreiniging in een klein vacuümkanaal kan de zuigkracht verminderen of zich naar het contactoppervlak van de wafer verspreiden.

Na de bewerking zijn inwendig ontbramen en gecontroleerd reinigen daarom belangrijk.

Reiniging en onderhoud van handlingcomponenten

Eindeffectoren en contactoppervlakken vereisen periodieke inspectie en reiniging.

Tijdens normaal gebruik van apparatuur kunnen zich deeltjes ophopen, met name op plekken waar de apparatuur herhaaldelijk contact maakt.

Onderhoudsprocedures moeten de uitlijning en contactgeometrie beschermen in plaats van de eindeffector te behandelen als een eenvoudig vervangbaar plaatje.

Hoe worden componenten voor waferhandling geproduceerd?

Onderdelen voor waferverwerking worden doorgaans geproduceerd met behulp van precisie-CNC-frezen, -draaien en meerassige bewerking. Eindeffectoren en robotonderdelen combineren vaak dunne wanden, een laag gewicht, kleine vacuümkanalen, nauwkeurige montagemogelijkheden en schone oppervlakken, waardoor de bewerkingsstrategie zowel de geometrie als de risico's op verontreiniging moet beheersen.

CNC-bewerking van waferhandling-eindeffectoren

De eindeffectoren kunnen, afhankelijk van de toepassing, vervaardigd zijn uit aluminium, roestvrij staal, PEEK of andere technische materialen.

Belangrijke kenmerken kunnen onder meer vacuümpoorten, kanalen, contactvlakken, montagegaten, positioneringsinterfaces en lichtgewicht compartimenten omvatten.

Bij de bewerking moet de relatie tussen het wafer-ondersteuningsoppervlak en het montagepunt van de robot behouden blijven.

Precisiebewerking van robotarmen en montageonderdelen

Robotarmen en bevestigingscomponenten vereisen nauwkeurige aansluitingen, zodat het complete mechanisme uitgelijnd blijft.

De positie van de gaten, de lagerinterfaces, de montagevlakken en de referentieoppervlakken beïnvloeden het uiteindelijke bewegingssysteem.

Wanneer meerdere oppervlakken functioneel met elkaar verbonden zijn, kan het verminderen van instelwijzigingen de positionele consistentie verbeteren.

Dunwandige en lichtgewicht aluminiumbewerking

Lichtgewicht robotonderdelen maken vaak gebruik van dunne wanden en in elkaar grijpende aluminium structuren.

Deze onderdelen zijn efficiënt in bewegingssystemen, maar kunnen vervormen tijdens de bewerking.

Evenwichtige materiaalafvoer, lage snijkrachten, stabiele werkstukbevestiging en eindinspectie na het losmaken dragen bij aan het verminderen van geometrische variaties.

PEEK en technische kunststofcomponenten

PEEK en soortgelijke technische kunststoffen kunnen worden gebruikt voor isolerende, ondersteunende of contactgerelateerde onderdelen.

Deze materialen hebben een andere thermische uitzetting en stijfheid dan aluminium.

De snijparameters en de klemkracht moeten daarom gecontroleerd worden om te voorkomen dat warmte of opspankracht de uiteindelijke afmetingen beïnvloedt.

Oppervlakteafwerking, randcontrole en braamverwijdering

Braamranden zijn vooral ongewenst in de buurt van contactvlakken tussen wafers of interne vacuümkanalen.

De randen moeten volgens de tekening worden afgewerkt en niet agressief worden afgerond tijdens de handmatige nabewerking.

Ook de interne kanalen moeten na het ontbramen worden geïnspecteerd om te controleren of het vacuümpad vrij blijft.

Hoe worden componenten voor waferverwerking geïnspecteerd en gecontroleerd?

De inspectie moet de dimensionale nauwkeurigheid, vlakheid, de toestand van het vacuümkanaal, de oppervlaktekwaliteit en de uitlijning van de assemblage controleren. Omdat de hantering van wafers afhankelijk is van de relatie tussen meerdere componenten, moet de inspectie zich richten op functionele gegevens in plaats van op het controleren van individuele afmetingen.

Dimensionale en CMM-inspectie

Met behulp van CMM-inspectie kunnen montagegaten, profielen, positioneringskenmerken en de relatie tussen het wafer-ondersteuningsgebied en de robotinterface worden gecontroleerd.

Kritische afmetingen moeten verwijzen naar hetzelfde referentiestelsel als dat van de technische tekening.

Dit verbetert de verbinding tussen meetresultaten en de daadwerkelijke werking van de assemblage.

Vlakheids- en profielinspectie

Vlakheid is belangrijk wanneer de eindeffector een verdeelde ondersteuning onder de wafer biedt.

Profielinspectie is nuttig voor lichtgewicht armen of complexe contactoppervlakken.

De meting moet bevestigen dat het bewerken en losmaken van de klemmen geen vervorming in de dunne secties heeft veroorzaakt.

Inspectie van de vacuümpoort en het interne kanaal

Bij kleine vacuümgaatjes moet gecontroleerd worden op diameter, positie, verstopping en bramen.

De interne kanalen moeten volledig verbonden blijven met de beoogde vacuümpoorten.

Luchtstroomcontroles of andere functionele verificatiemethoden kunnen worden gebruikt wanneer dimensionale inspectie alleen niet volstaat om het volledige interne traject te bevestigen.

Oppervlakte- en reinheidsinspectie

Visuele inspectie kan krassen, deuken, bramen, resten of vreemde deeltjes aan het licht brengen.

Indien in de tekening eisen met betrekking tot ruwheid of reinheid zijn gespecificeerd, dienen passende meet- of verificatiemethoden te worden gebruikt.

De uiteindelijke staat moet tijdens het verpakken en de assemblage behouden blijven.

Montage, uitlijning en bewegingsverificatie

Individuele componentinspectie garandeert geen correcte robotbeweging.

De geassembleerde waferhandler vereist mogelijk uitlijningscontroles, verificatie van de hoogte van de eindeffector, bewegingstests en overdrachtssimulatie.

Het geïntegreerde voorbeeld van Festo illustreert hoe de positionering van de eindeffector, de uitlijning van de wafer, de transferkleppen en de waferhouders als één gecoördineerd systeem moeten samenwerken.

Welke veelvoorkomende problemen doen zich voor bij het hanteren van wafers?

Veelvoorkomende problemen bij het hanteren van wafers zijn onder andere het wegglijden van de wafer, vervuiling, uitlijnfouten, overmatige trillingen, randbeschadiging, mappingfouten en onjuiste picks. Deze problemen zijn vaak het gevolg van meerdere op elkaar inwerkende oorzaken in plaats van één geïsoleerde robotfout.Nauwkeurig bewerkte halfgeleidercomponent met elektronische assemblage

Wafer die wegglijdt of valt

Vacuümverlies, onvoldoende grijpkracht, vervuilde contactoppervlakken of agressieve robotbewegingen kunnen de stabiliteit van de wafer verminderen.

Het systeem moet controleren of de wafer stevig vastzit voordat de snelle overdracht begint.

De houdkracht moet ook afgestemd zijn op het type wafer en het bewegingsprofiel.

Deeltjesverontreiniging

Deeltjes kunnen afkomstig zijn van contactoppervlakken, versleten mechanismen, losse bramen, afdichtingen of de omgeving.

Herhaald contact kan zelfs een klein oppervlaktedefect tot een voortdurende bron van verontreiniging maken.

Een strak ontwerp en regelmatig onderhoud zijn daarom even belangrijk.

Uitlijnings- en positioneringsfouten

Een onjuiste centrering van de wafer, inkepingoriëntatie, robotkalibratie of plaatsing van de mal kunnen overdrachtsfouten veroorzaken.

Uitlijningssystemen verminderen dit risico door de werkelijke positie van de wafer vast te stellen vóór de overdracht.

De kaart- en sensorgegevens moeten ook gesynchroniseerd blijven met de bewegingen van de robot.

Overmatige trillingen of een lange insteltijd.

Flexibele armen, zware eindeffectoren, agressieve acceleratie of losse mechanische verbindingen kunnen trillingen versterken.

De wafer kan weliswaar stevig vastzitten, maar er kan toch extra tijd nodig zijn voordat de volgende processtap kan worden uitgevoerd.

Verbeterde stijfheid en vermindering van onnodige bewegende massa kunnen zowel de precisie als de doorvoer bevorderen.

Beschadigingen aan de waferrand en contactsporen

Randgrijpsystemen kunnen de wafer beschadigen als de grijpkracht te groot is of de contactgeometrie onjuist is.

Vacuümsystemen kunnen ongewenste contactsporen aan de achterzijde achterlaten wanneer de interface ongeschikt is voor het proces.

De hanteringsmethode en het contactontwerp moeten daarom aansluiten op de daadwerkelijke oppervlakte- en randvereisten van de wafer.

Dubbele picks, toewijzingsfouten en overdrachtsfouten

Een onjuiste toewijzing van de sleuven kan ertoe leiden dat de robot de verkeerde waferpositie nadert.

Wafersorteerders en laadpoorten gebruiken karterings- en identificatiesystemen om de aanwezigheid van wafers te detecteren en de traceerbaarheid te waarborgen.

Sensoren en softwarevergrendelingen voorkomen dat de robot verdergaat wanneer de overdrachtsconditie onzeker is.

Hoe moet een waferhandlingsysteem worden geselecteerd?

Een waferhandlingsysteem moet worden gekozen op basis van wafergrootte, dikte, materiaal, contactbeperkingen, transportomgeving, robotsnelheid, reinheidseisen en apparatuurintegratie. Het beste systeem is er een dat de wafer beschermt en tegelijkertijd voldoet aan de vereiste doorvoer en procesomstandigheden.

Wafergrootte, dikte en materiaal

De afmetingen van de wafer beïnvloeden de geometrie van de ondersteuning, het laadvermogen van de robot en de grijpmethode.

Grotere wafers vereisen een geschikte ondersteuningsverdeling, terwijl dunne of fragiele substraten mogelijk lagere contactkrachten nodig hebben.

Het systeem moet ook nagaan of ondersteuning voor toekomstige waferformaten nodig is.

Vacuümcontact- of randgripvereisten

Vacuümcontact is geschikt wanneer stabiele fixatie en dynamische beweging prioriteit hebben en contact aan de achterzijde acceptabel is.

Randgrip is aantrekkelijk wanneer contact met de achterzijde tot een minimum beperkt moet worden of wanneer er geen vacuümbron beschikbaar is.

Fortrend adviseert om de volledige toepassing te evalueren in plaats van één universele methode te kiezen.

Atmosferische of vacuümoverdrachtomgeving

Systemen voor het beheersen van de atmosfeer kunnen gebruikmaken van een breder scala aan materialen en aandrijfmethoden.

Vacuümtransport vereist compatibele materialen, smeermiddelen, afdichtingen, sensoren en mechanische constructies.

De systeemgrens tussen EFEM-verwerking, sluis en vacuümoverdracht moet daarom duidelijk worden gedefinieerd.

Snelheids- en doorvoereisen voor robots

Een hogere robotsnelheid kan de doorvoer van het gereedschap verbeteren, maar alleen als de wafer stabiel blijft en de insteltijd niet buitensporig toeneemt.

De volledige overdrachtssequentie moet worden geëvalueerd in plaats van alleen te focussen op de maximale robotsnelheid.

Het openen, in kaart brengen, uitlijnen, overdragen en retourneren van de transporteur dragen allemaal bij aan de totale cyclustijd.

Reinheids- en deeltjesvereisten

Contactoppervlakken, bewegende mechanismen, luchtstroom, materialen en onderhoudsprocedures hebben allemaal invloed op de prestaties van de deeltjes.

Toepassingen met strengere reinheidseisen geven mogelijk de voorkeur aan hanteringsmethoden die contact verminderen of de beheersing van contaminatie vereenvoudigen.

De daadwerkelijke processpecificatie moet de acceptabele oplossing bepalen.

Apparatuurintegratie en -onderhoud

De waferhandler moet geïntegreerd kunnen worden met laadpoorten, uitlijners, procesapparatuur, sensoren, besturingssoftware en veiligheidssystemen.

Mechanische toegang voor afstelling en onderhoud is ook belangrijk.

Een ontwerp dat op zichzelf goed presteert, kan op de lange termijn problemen veroorzaken als kalibratie, reiniging of vervanging van de eindeffector moeilijk is.

Veelgestelde vragen

 

Wat is het verschil tussen een waferhandler en een waferhandlingsysteem?

Een waferhandler verwijst meestal naar de robot of het mechanisme dat de wafer fysiek verplaatst. Een waferhandlingsysteem is een breder begrip en kan de robot, laadpoorten, dragers, uitlijners, eindeffectoren, sensoren, laadsluizen, mappingsystemen en besturingssoftware omvatten die nodig zijn om de overdrachtssequentie te voltooien.

Is vacuümcontact of randgrip beter voor het hanteren van wafers?

Geen van beide methoden is universeel beter. Vacuümcontact zorgt voor stabiele fixatie en is nuttig voor dynamische overdracht wanneer contact aan de achterzijde acceptabel is. Randgrip minimaliseert contact met grote oppervlakken, maar vereist nauwkeurige controle van de randkracht en de speling. De dikte van de wafer, de oppervlakteconditie, de reinheid, de robotsnelheid en de architectuur van de apparatuur moeten de uiteindelijke keuze bepalen.

Waarom is een waferhandling-eindeffector moeilijk te bewerken?

Eindeffectoren combineren vaak dunne wanden, een laag gewicht, nauwe montage-eigenschappen, kleine vacuümkanalen en nauwkeurige wafercontacten. Het verwijderen van te veel materiaal kan vervorming veroorzaken, terwijl bramen in vacuümgaten de klemkracht kunnen beïnvloeden. Bij de bewerking moet daarom rekening worden gehouden met stijfheid, referentiepunten, interne reinheid en de uiteindelijke oppervlakteconditie.

Hoe kan de nauwkeurigheid van de waferhantering worden geverifieerd?

De verificatie kan bestaan ​​uit dimensionale en CMM-inspectie van componenten, vlakheids- of profielcontroles van de eindeffector, inspectie van het vacuümpad, uitlijning van de assemblage, robotkalibratie, controle van de overdrachtshoogte en overdrachtstesten. Het inspectieplan moet zich richten op de volledige functionele relatie tussen de robot, eindeffector, wafer en ontvangststation.

Conclusie

Betrouwbare waferhandling hangt van meer af dan alleen de beweging van de robot. De draaginterface, het mappingsysteem, de uitlijner, de waferhandlingrobot, de eindeffector, de grijpmethode, de mechanische nauwkeurigheid, de reinheid en het inspectieproces moeten samenwerken als één gecontroleerd transportsysteem. Het kiezen van de juiste handlingmethode en het handhaven van nauwkeurige, schone mechanische componenten helpt waferbeschadiging, contaminatie, uitlijnfouten en onnodige vertragingen tijdens het transport te verminderen.

Bij TiRapid bieden we precisie-CNC-bewerking en -productiediensten voor automatiseringscomponenten in de halfgeleiderindustrie, waaronder waferhandling-eindeffectoren, lichtgewicht robotonderdelen, montagecomponenten, vacuümkanaalonderdelen en andere complexe componenten van aluminium en technische kunststoffen. Onze 3-assige, 4-assige en 5-assige bewerkingsmogelijkheden ondersteunen DFM (Design for Manufacturing), dunwandbewerking, precisiebewerkingen, dimensionale inspectie en herhaalproductie voor projecten in de halfgeleiderindustrie.

 

Scroll naar boven
Vereenvoudigde tabel

Om een ​​succesvolle upload te garanderen, Comprimeer alle bestanden tot één .zip- of .rar-bestand. voor het uploaden.
Upload CAD-bestanden (.igs | .x_t | .prt | .sldprt | .CATPart | .stp | .step | .pdf).